Wie de Rijn op zijn 1320 kilometer lange reis van zijn oorsprong in Zwitserland tot aan de monding in de Noordzee volgt, zal vooral verrukt zijn van de Middenrijn met het Rijndal tussen Mainz en Bonn. Hier, waar de Rijn door het leigebergte tussen Bingen en Koblenz breekt, bevindt zich ook een deel van het UNESCO-werelderfgoed "Oberes Mittelrheintal". In deze streek is de Duitse burchtenromantiek inbegrepen. Er zijn maar weinig streken op de wereld met een zo dichte en authentieke geschiedenis. Het Nibelungenlied, dat rond 1200 is ontstaan, vertelt over de grimmige Hagen die de legendarische Nibelungenschat hier in de Rijn tot zinken heeft gebracht. Het smalle dal, de ongetemde stroom en de geheimzinnige echo hebben waarschijnlijk geleid tot de sage van het blonde meisje op de beroemde Loreley-rots. Met bekoorlijk gezang en lieftallige schoonheid lokte zij hier op het smalste punt van de rivier ooit de schippers naar hun ondergang. De sage bestaat sinds mensenheugenis. Ook de Loreley is er nog, maar zij lokt niemand meer in het verderf.
Vandaag zijn rock, pop en folklore de attracties op de openluchttonelen van de Loreley-rots. Mythen, sagen, legenden en sprookjes, historische en politieke gebeurtenissen, riddergevechten en kerkvetes van de keurvorsten, intellectuele en militaire geschillen, dat alles heeft het karakter van deze streek bepaald. De tijden zijn allang voorbij dat er ridders met kletterende wapens en rammelende uitrusting door de gangen stapten, dat het kletteren van hoeven klonk op de binnenplaatsen, de minnezangers hier hun liederen zongen. Maar de burchten dromen verder en eigenlijk zou men willen dat zij verhalen konden vertellen. Aan geen andere rivier ter wereld staan zoveel burchten als aan de Rijn. Ooit gebouwd om macht en bezit veilig te stellen waren zij weerbare woon- en schuilplaatsen, maar ook winstgevende tolstations en beruchte roofriddernesten.
