Of zou je aan de kust een Enzian bij de schol drinken? Die past beter bij de stevige broodmaaltijd in het zuiden. Precies zoals in het Zwarte Woud een kirschwasser bij de ham wordt geserveerd en in Berlijn een doppelkorn bij de Eisbein (gestoofde varkenspoot) met zuurkool en erwtenpuree.
Net als in de keuken wisselt per streek ook de smaak voor de stevige borrel. In de regel wordt onder schnaps weliswaar klare jenever verstaan, maar in het oosten en noorden van Duitsland wordt met voorliefde een graanjenever gebrand. In het zuiden daarentegen distilleert men fruit uit de boomgaarden van het Rijndal en de streek rond het Bodenmeer tot vruchtenbrandewijn en worden bessen uit het Zwarte Woud verwerkt tot fijne aromatische eaux de vie.
Dit bevleugelt ook de geest. In Oberkirch, het centrum van de Duitse vruchtenbrandewijn met tegen de 900 kleine en heel kleine bedrijven, staat ook een heuse schnapsacademie. Afgestudeerden krijgen het 'Wässerli-diploma'.
Schnaps is de verzamelnaam voor alle watertjes die verwarmen en goeddoen. Om het even of ze helder of kleurig zijn, bitter of zoet. Een schnaps past altijd - als aperitief, als digestief of gewoon zomaar tussendoor. Vooral in het noorden drinkt men hem graag bij een biertje. 'Lüttje Lage' heet dat in Hannover, 'Lütt und Lütt' in Hamburg. Monniken ontdekten de alcohol als medicijn, Duitse artsen en apothekers hebben deze idee vol overgave gecultiveerd. Hun recepten worden nu nog steeds op flessen getrokken, van het klooster Ettal via de Harz tot Rostock.
Want zo'n likeur of maagbitter van duizend heilzame kruidjes wekt de eetlust op en sluit na de maaltijd de maag.
